Atrakcje i rozrywka w Polsce - dla grup

Kiedyś zabraliśmy grupę do parku trampolin. Pierwsza lekcja? Skarpetki. Antypoślizgowe skarpetki to świętość - bez nich nikt nie wejdzie na trampoliny - a nasza grupa dowiedziała się o tym dopiero na miejscu. Skończyło się wyprawą po skarpetki dla wszystkich i śmiechem, że nawet najlepszy plan potrafi wywrócić... jedna para skarpetek.

Ale prawdziwa przygoda zaczęła się na mostach linowych. Umówiony czas dawno minął, autokar czekał, a połowa grupy wisiała gdzieś wysoko między platformami i ani myślała schodzić. „Jeszcze jedno przejście!" - słyszeliśmy z góry po raz dziesiąty. Ściąganie grupy z parku linowego to sport sam w sobie: trochę negocjacji, obietnica lodów i w końcu wszyscy na dole - zmęczeni, szczęśliwi i już pytający, kiedy znowu. To właśnie takie chwile grupy zapamiętują najbardziej - dlatego w programie zawsze zostawiamy miejsce na odrobinę szaleństwa (i zapas skarpetek).

Kiedy tratwy zepchnięto na wodę

Orawa, Pieniny, środek lata. Słońce bije w twarz, górski wiatr chłodzi kark, a tratwy jedną po drugiej wchodzą na Dunajec. Na pierwszej - czterech wychowawców i pięciu nastolatków z Nowego Jorku, którzy nigdy w życiu nie widzieli góry z bliska. Na drugiej - rabin i jego asystent, obaj w czarnych kapeluszach, niezachwianie spokojni pomimo tego, że tratwa właśnie uderzyła w kamień.

Spływ Dunajcem z grupą żydowską to jedno z tych doświadczeń, których nie da się dobrze opisać w folderze wycieczkowym. Trzeba po prostu być.

Dlaczego Dunajec i dlaczego właśnie z nami

Spływ Dunajcem to jedna z najpiękniejszych atrakcji turystycznych w Polsce - i jedna z niewielu, które sprawdzają się doskonale dla grup o każdym wieku, każdej kondycji i każdym poziomie przygody. Wąwóz Pieniński, bielące skały, woda, która w zależności od dnia potrafi być turkusowa albo zielona jak las - to nie jest sceneria do pominięcia.

Dla grup żydowskich Dunajec ma jeszcze jeden wymiar. Wiele rodzin przyjeżdżających do Polski to rodziny z historią w tych okolicach - przodkowie z Galicji, z małych miasteczek których już nie ma. Widok Pienin z tratwy bywa zaskakująco wzruszający. I zaskakująco mokry.

Logistyka, o której warto wiedzieć wcześniej

Przy spływie z grupą żydowską rezerwacja miejsc to najmniejszy kłopot. Trzeba wszystko uzgodnić z przewoźnikiem flisackim, zapewnić koszerne posiłki w trasie i zadbać o bezpieczeństwo, a przy dużej grupie zgrać trzydzieści tratw, żeby nikt się nie zgubił w Pieninach.

Dbamy o to, żeby przy punkcie startowym i końcowym była opcja posiłku koszernego - kanapki, owoce, coś gorącego jeśli pogoda nie dopisuje. Bo po dwóch godzinach na wodzie każdy jest głodny - rabin, uczestnicy, ekipa SEBIR, wszyscy.

Organizujemy też transport z powrotem - bo trasa spływu kończy się kilka kilometrów dalej niż zaczyna, co jest oczywiste dla flisaka i zaskakujące dla połowy uczestników.

Flisacy, którzy widzieli już wszystko

Pienińscy flisacy to osobna kategoria ludzkości. Urodzeni na rzece, wychowani na wietrze, z poczuciem humoru wypracowanym przez dekady pracy z grupami turystów. Mieliśmy flisaka, który prowadził grupę hebrajskojęzyczną wyłącznie za pomocą gestów i okrzyku "Hop!" - i radził sobie znakomicie. Mieliśmy innego, który nauczył się pięciu słów w jidisz specjalnie na sezon. Grupy go uwielbiały.

Bariera językowa na Dunajcu to pojęcie teoretyczne. Rzeka mówi sama za siebie.

Ten moment na zakręcie

Jest jeden moment na trasie spływu, który zapamiętuje każda grupa. To zakręt przy skałach Sokolicy - tratwa wchodzi za skałę i nagle otwiera się widok, którego żaden aparat nie jest w stanie ująć w całości. Po lewej - pionowa ściana wapienia. Po prawej - las aż po horyzont. Przed dziobem - srebrzysty Dunajec wijący się w dół doliny.

W tej chwili zwykle milkną wszystkie rozmowy. Nawet te najbardziej ożywione. Nawet na tratwie z piętnastolatkami.

Jak zorganizować spływ dla grupy żydowskiej

SEBIR kompleksowo organizuje spływy Dunajcem dla grup żydowskich - od rezerwacji u przewoźnika, przez transport, posiłki koszerne, aż po powrót do hotelu. Dopasowujemy harmonogram do kalendarza żydowskiego - nie organizujemy wycieczek w Szabat ani w Jom Tow.

Zapytaj nas o dostępność i szczegóły logistyczne. Pieniny są piękne przez większość roku - i Dunajec czeka.

Pierwsza połowa - wszyscy pewni zwycięstwa

Boisko przy hotelu w Zakopanem, czwartkowe popołudnie (z dala od Szabatu, dla bezpieczeństwa). Dwie drużyny, koszulki w dwóch kolorach, sędzia - nasz koordynator Tomek, który o piłce wie tyle co o kaszrucie, czyli całkiem sporo. I ogromny, głośny, absolutnie niekontrolowany entuzjazm grupy, która przez ostatnie pięć dni zwiedzała miejsca pamięci i potrzebowała właśnie tego: biegu, krzyku i gola.

Sport z grupami żydowskimi to jeden z tych elementów programu, który organizatorzy dodają "żeby coś porobić między muzeum a kolacją". A potem się okazuje, że to najlepiej zapamiętany punkt całego wyjazdu.

Dlaczego sport jest ważny w programie grupy żydowskiej

Wyjazdy grup żydowskich do Polski mają zazwyczaj intensywny program historyczny i kulturalny. To ważne. Ale intensywność ma swój koszt - emocjonalny, fizyczny, psychiczny. Szczególnie dla młodzieży, która przez kilka dni mierzy się z historią Holokaustu, odwiedza obozy zagłady, sztetele których już nie ma.

Po takich dniach ruch pozwala odreagować trudne przeżycia. Bieganie, gra w piłkę, konkurencje terenowe - to wszystko pomaga "wrócić do ciała" po dniach spędzonych w głowie i sercu.

Wiedzą o tym doświadczeni organizatorzy programów edukacyjnych, takich jak Marsz Żywych. Wiemy o tym też my.

Gry, które działają - nasz sprawdzony repertuar

Przez lata wypracowaliśmy zestaw aktywności, które sprawdzają się niezależnie od grupy, pogody i poziomu sportowego uczestników. Oto kilka z nich:

Piłka nożna. Klasyk. Ale nie zwykłe podwórko - ustawiamy sędziego, tablicę wyników, a wynik ogłaszamy po hebrajsku (bo tylko tak można). Zazwyczaj mieszamy drużyny, żeby nie było "my kontra wy", ale czasem grupa sama chce zagrać kraj kontra kraj. Wynik? Zazwyczaj remis, bo nikt nie chce przegrać, ale wszyscy chcą się zmęczyć.

Gry terenowe. Orientacja, zadania grupowe, quizy - po polsku, angielsku i hebrajsku jednocześnie. Sprawdzone na grupach od 20 do 200 osób. Uczy współpracy, sprawdza kreatywność i gwarantuje, że ktoś na dziesięć minut zgubi się w lesie - w kontrolowany sposób.

Biegi i sztafety. Krótkie, intensywne, głośne. Idealne na koniec dnia po muzeum. Gwarantowany śmiech przy linii mety.

Tenis stołowy i bilard. Na deszczowe dni albo dla tych, którzy sport wolą obserwować niż uprawiać. Zawsze znajdzie się jeden uczestnik, który gra jak zawodowiec, o czym nikt wcześniej nie wiedział.

Mistrzowski mecz o żadną stawkę

Najlepszy mecz piłki nożnej jaki zorganizowaliśmy? Izraelczycy kontra Amerykanie. Trzydziestu uczestników na boisku, dwudziestu jako publika, jeden rabin jako VIP na trybunie (plastikowe krzesełko, ale VIP). Wynik: 4:3 dla Izraela, z bramką w ostatniej minucie, przy której krzyk był słyszalny prawdopodobnie w Krakowie.

Po meczu wszyscy siedzieli razem na trawie i rozmawiali. O piłce, o rodzinach, o życiu. Sport robił swoje.

Organizacja aktywności sportowych dla grup żydowskich

SEBIR organizuje aktywności sportowe i rekreacyjne jako element kompleksowej obsługi grup żydowskich w Polsce. Dobieramy program do charakteru grupy - inne aktywności dla grup młodzieżowych, inne dla grup seniorów, inne dla rodzin z dziećmi.

Mamy dostęp do boisk, hal sportowych i terenów w całej Polsce - Kraków, Zakopane, Warszawa, okolice Lublina. Wszystkie aktywności planujemy z uwzględnieniem kalendarza żydowskiego - nigdy w Szabat ani święta, zwykle w dzień powszedni, z dala od wejścia Szabatu.

Zapytaj nas o program.